Het viswijvenkoor heeft een gevarieerd repertoire, naast nederlandstalige liederen zingen we veel engelstalig. Een paar franse liederen en een enkel grieks en russisch lied completeren de lijst. We zingen vooral zeeliederen, waarin het wel en wee van vissers en matrozen bezongen wordt. Even zo vaak gaat het trouwens over de wal, over de mensen die -nog steeds- vol smacht wachten op de terugkomst van hun geliefde.

Uit "Aan het strand stil en verlaten": "Aan het strand stil en verlaten, ziet men daar een meisje staan Dat al turend en al smachtend, wacht de komst van hare man Hij zou immers wederkeeren, hij beloofde haar toch trouw En dan krijgt zij zo'n verlangen, ik word toch zijn lieve vrouw..."

Naast de zeeliederen zingen we engelstalige shanties. Dit zijn werkliederen die vroeger aan boord van de grote zeilschepen gezongen werden. De shanties werden a-capella gezongen, waarbij één van de matrozen voorzingt en de rest van de bemanning de refreinen meezingt.

Van enkele nummers hebben we de tekst bewerkt, zodat recht wordt gedaan aan het "vrouwelijke karakter" van ons koor. Zo is Ketelbinkie geen straatjongen, maar een wilde meid uit Rotterdam! En tot slot zijn we ook supertrots op onze eigen nederlandstalige produkties; Ieke Bink (koorlid) schreef de tekst voor het lied "kom meiden naar de kade" en Hermien Koekkoek (erelid) schreef de tekst van ons eigen "Viswijven lied" (oorspronkelijke titel Bolle Dries).